Astrologie: mijn verhaal

Ik was 22 jaar toen ik het boek op de foto kocht. Ik was afgestudeerd, had stages gelopen en voelde mij zoekende in de volgende stappen in mijn leven. Dat gevoel was achteraf gezien gelijkaardig aan wat ik herken in verhalen over burn-outs, spirituele depressie of ontwaking: ik voelde dat er meer was, iets dieperliggend, het leven dat ik tot dan kende voelde als een schaduw van een andere werkelijkheid. Ik had in die periode -te midden van grote Pluto transits- het gevoel alsof ik viel en bleef vallen, als Alice op weg naar Wonderland. Mijn leven was vervullend op veel vlakken, alleen miste ik het raakvlak en samenvallen met mijn kern. Tot op dat punt had ik een parcours gevolgd dat voor een groot deel bepaald werd door verwachtingen van het schoolsysteem en de samenleving.

Het boek over astrologie wekte in mij een gevoel van opwinding, van verlangen om al die symbolen te doorgronden. Eens ik die deur had opengetrokken, merkte ik dat er heel veel kanalen tegelijk open gingen en ik soms gewaarwordingen had die ik niet kon plaatsen. Ik heb altijd een heel intens droomleven gehad en in die periode ervaarde ik 's nachts vaak het gevoel dat er iemand boven op mij kwam liggen en een koude tocht rond mij die mij wakker hield. Tot op een punt dat ik er bang van werd en de eerste boeken die ik had over astrologie en paranormale gaven ver weg verstopte. Ik liet de boeken zo goed verdwijnen dat ik ze nooit meer terugvond - tot gisteren.

In datzelfde jaar liet ik mijn eigen geboortehoroscoop opmaken door een astroloog. Na de afspraak ging er meteen een licht aan, ik voelde zoveel verwondering over alle informatie die uit mijn blauwdruk af te lezen was en een opluchting door herkenning. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt en het kriebelde vanbinnen om zelf ook die astrologische taal te kunnen lezen en spreken. En om eerlijk te zijn ging dat vlot, het voelde als thuiskomen. Ik zocht naar informatie op internet, las boeken en volgde een opleiding waarbij het voor mij vooral ging over het structureren en toepassen van de informatie. Het belangrijkste deel verliep tussen de lijnen: de intuïtie die ik altijd al had kreeg een bestemming en met mijn intense gevoeligheid kon ik nu ook dienstbaar zijn.

Het duurde niet lang vooraleer ik het gevoel had dat ik ook zo'n geboortehoroscoop kon opmaken en dat zorgde voor zelfvertrouwen. Ik herinner me nog de zonnige lentedag in de tuin van mijn ouders toen ik hen vertelde dat ik astrologe zou worden, of al was, dat ik diep vanbinnen voelde dat ik daar iets in te betekenen had en dat astrologie geen taboe meer zou zijn in de nieuwe tijd, maar evenwaardig naast psychologie of geneeskunde. Die gedachten voelden heel gegrond en brachten rust in mij. Tot op vandaag.

En dat moment deel ik graag omdat ik geloof dat daar het goud ligt in elke mens: in het herkennen van de taal die bij ons past, die verbonden is met onze ziel, die ons wakker houdt en doet verlangen naar het leven als een ontdekkingsreis.

Mercurius retrograde liet het boek na dertien jaar terug verschijnen uit een oude doos, de rug van het boek weggeknabbel door muizen. Mijn angst voor die onzichtbare wereld was nochtans van korte duur. Ik ben dankbaar dat de vrouwelijke, mysterieuze, occulte, wijze energie ook deel is van mij.

Ik heb me ook misbegrepen gevoeld tijdens die reis, door mensen die me probeerden in een hokje te passen, die vonden dat ik niet 'werkte' en dat dat toch de bouwsteen van het leven zou moeten zijn, of mensen die mijn zelfvertrouwen interpreteerden als zelfgericht zijn. Nu zie ik dat de mensen die me misbegrepen zelf nog angst voelden voor die onzichtbare wereld, voor een leven in stroom, loslaten van controle en voldoen aan verwachtingen, angst voor een ontdekkingsreis die niet gericht is op een einddoel of bestemming.

Het is de mannelijke energie - in onszelf, in de ander, in de wereld - die bang is voor de baarmoeder, voor de donkere, vochtige, soms koude plekken die herinneren aan ons zielenleven. Wanneer we onszelf toelaten om te voelen, dan raken we vanzelf aan iets dat ons draagt. En dat is de transformatie waar de wereld doorgaat, waar tweelingzielen doorgaan als pioniers in een collectief proces. Het is onmogelijk om te vluchten, te onderdrukken, niet te voelen én tegelijk in vrede en in liefde te leven. De tijd is rijp om dat besef te omarmen.

Vandaag ben ik niet meer bang om misbegrepen te worden, ik ken mezelf het langste en ben trots op de weg die ik met alle eerdere, jongere, versies van mezelf heb afgelegd en ik kijk ook uit naar alle manieren waarop ik me nog verder mag ontplooien en laten verrassen door het leven. Niet alle dromen die ik al gehad heb zijn uitgekomen en ik heb mezelf telkens weer toegelaten om te rouwen om dromen die wegvielen, wegen die splitsten. Aan het begin en einde van elke dag komt het erop aan dat ik mijn eigen hand vasthoud, en het leven mij, en dat ik al zo vaak het gevoel heb gehad dat ik beschermd ben en gezegend met zoveel mooie kansen, die ik zie en grijp. We zijn altijd vrij om opnieuw te beginnen. Het leven zit vol magie en schoonheid.

Zo welkom ook om een andere weg te kiezen, de taal die bij jou past!

Louis Lafitte, Wheel of Fortune, within a Zodiac border, c. 1812-1813